Καλλιεργώντας Σελινόριζα

Η σελινόριζα προτιμά εδάφη πλούσια σε οργανική ουσία, με σταθερή υγρασία αλλά και καλή στράγγιση. Δεν αντέχει την ξηρασία, ιδιαίτερα κατά την ανάπτυξη της ρίζας.

Ιδανικά, το pH του εδάφους πρέπει να βρίσκεται μεταξύ 6 και 7. Η καλλιέργεια δυσκολεύεται σε πολύ ασβεστούχα εδάφη, κάτι συνηθισμένο σε αρκετές περιοχές της Ελλάδας.

Η προσθήκη καλά χωνεμένης κοπριάς ή κομπόστ βοηθά σημαντικά στην βελτίωση του εδάφους και στην διατήρηση της υγρασίας.Χρήσιμη είναι επίσης η εδαφοκάλυψη με άχυρο ή εδαφοΰφασμα, ιδιαίτερα στα πρώτα στάδια της καλλιέργειας όταν οι θερμοκρασίες παραμένουν ακόμη υψηλές.

Η καλλιέργεια προτιμά ηλιόλουστες θέσεις, αν και ανέχεται ελαφριά σκίαση για λίγες ώρες μέσα στην ημέρα.

Η σελινόριζα φυτεύεται συνήθως σε αποστάσεις 35 × 35 έως 45 × 45 cm. Οι μεγαλύτερες αποστάσεις ευνοούν την ανάπτυξη μεγαλύτερης ρίζας, εφόσον οι υπόλοιπες συνθήκες καλλιέργειας είναι κατάλληλες.

Η καλλιέργεια χρειάζεται σταθερή υγρασία σε όλη την διάρκεια ανάπτυξης και δεν πρέπει να μένει από νερό.

Για καλύτερη ποιότητα παραγωγής, αρκετοί παραγωγοί αφαιρούν ορισμένα από τα χαμηλά εξωτερικά φύλλα κατά την ανάπτυξη του φυτού. Η αφαίρεση πρέπει να γίνεται με μέτρο, ώστε να διατηρείται αρκετό φύλλωμα για σωστή φωτοσύνθεση.

Ορισμένοι παραγωγοί παραχώνουν ελαφρά την ρίζα καθώς μεγαλώνει, θεωρώντας ότι έτσι βελτιώνεται το μέγεθος και η ποιότητά της.

Η σελινόριζα, όπως και το σέλινο, είναι απαιτητική καλλιέργεια σε θρέψη. Είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη στις ελλείψεις μαγνησίου και βορίου, αλλά και στην παρουσία υψηλών ποσοτήτων ασβεστίου στο έδαφος.

Σε πολύ ασβεστούχα εδάφη η παραγωγή και η ποιότητα της ρίζας μπορεί να υποβαθμιστούν σημαντικά. Ιδανικά, η καλλιέργεια ευνοείται σε εδάφη με χαμηλή περιεκτικότητα σε ανθρακικό ασβέστιο.

Ανάλογα με το έδαφος και τις οδηγίες του γεωπόνου σας, ενσωματώνονται τα απαραίτητα λιπάσματα πριν την φύτευση.

Συνήθως πραγματοποιούνται δύο επιφανειακές λιπάνσεις με άζωτο, συχνά με την μορφή νιτρικής αμμωνίας.

Η σελινόριζα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη στις ελλείψεις μαγνησίου και βορίου.

Τροφοπενία μαγνησίου μπορεί να εμφανιστεί σε εδάφη με υψηλή περιεκτικότητα σε ασβέστιο ή μετά από υπερβολική καλιούχο λίπανση. Σε αυτές τις περιπτώσεις εφαρμόζονται συνήθως διαφυλλικοί ψεκασμοί με θειικό μαγνήσιο, σύμφωνα με τις οδηγίες του γεωπόνου σας.

Ορισμένοι παραγωγοί εφαρμόζουν επαναλαμβανόμενους διαφυλλικούς ψεκασμούς μαγνησίου κατά την διάρκεια της καλλιέργειας με καλά αποτελέσματα.

Η έλλειψη βορίου μπορεί να προκαλέσει μικρότερες και καφετιές ρίζες, καθώς και περιορισμένη ανάπτυξη φυλλώματος. Για τον λόγο αυτό συχνά εφαρμόζονται προληπτικοί διαφυλλικοί ψεκασμοί βορίου, πάντα σύμφωνα με τις οδηγίες του γεωπόνου σας.

Η σελινόριζα μπορεί να συλλεχθεί σχετικά νωρίς, ακόμη και περίπου 90 ημέρες μετά την φύτευση. Ωστόσο, η πρώιμη συγκομιδή συνήθως οδηγεί σε μικρότερες ρίζες και χαμηλότερη συνολική παραγωγή.

Όπως συμβαίνει και με άλλα λαχανικά, η γεύση της σελινόριζας βελτιώνεται μετά από 1–2 ελαφρούς παγετούς. Τότε μέρος του αμύλου μετατρέπεται σε σάκχαρα και η γεύση γίνεται πιο γλυκιά και ευχάριστη.

Σε φθινοπωρινές φυτεύσεις, αρκετοί παραγωγοί περιμένουν τους πρώτους μικρούς παγετούς πριν την συγκομιδή, ανάλογα πάντα με την περιοχή και τις καιρικές συνθήκες.

Μετά την συγκομιδή αφαιρούνται τα φύλλα, αφήνοντας περίπου 3–4 cm από τους βλαστούς. Τα νεαρά φύλλα μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν όπως το σέλινο.

Στην συνέχεια αφαιρούνται οι λεπτές ρίζες και η σελινόριζα καθαρίζεται από τα χώματα με νερό υπό πίεση. Αφού στεγνώσει, είναι έτοιμη για συσκευασία και συντήρηση.

Η σελινόριζα διατηρείται για μεγάλο χρονικό διάστημα σε ψύξη, στους 1–4°C και σε υψηλή σχετική υγρασία (>95%).

Σε σωστές συνθήκες συντήρησης μπορεί να διατηρηθεί για αρκετούς μήνες χωρίς σημαντική υποβάθμιση της ποιότητας.

Η σημαντικότερη ασθένεια της σελινόριζας είναι η σεπτόρια. Εμφανίζεται ως μικρές κηλίδες στα φύλλα, οι οποίες σταδιακά ξεραίνονται και αποκτούν λεπτή, χάρτινη υφή.

Η ασθένεια ευνοείται από υψηλή υγρασία και θερμές συνθήκες, ιδιαίτερα όταν το φύλλωμα παραμένει υγρό για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Η πρόληψη είναι ιδιαίτερα σημαντική και περιλαμβάνει:

1. χρήση υγιών σποροφύτων, όπως τα σπορόφυτα της ProPlant
2. καλό αερισμό της καλλιέργειας,
3. αποφυγή υπερβολικής υγρασίας στο φύλλωμα,
4. περιορισμό των ζιζανίων, απομάκρυνση ή ενσωμάτωση των υπολειμμάτων της καλλιέργειας,
5. εφαρμογή αμειψισποράς

Σε συνθήκες υψηλής πίεσης της ασθένειας μπορεί να απαιτηθούν προληπτικοί ψεκασμοί, πάντα σύμφωνα με τις οδηγίες του γεωπόνου σας και την ισχύουσα νομοθεσία φυτοπροστασίας.

Τα παραπάνω μέτρα βοηθούν επίσης στον περιορισμό και άλλων ασθενειών του σέλινου και της σελινόριζας, όπως η κερκόσπορα και η ψευδομονάδα.

Οι απαιτήσεις σε εργασία είναι παρόμοιες με αυτές της καλλιέργειας λάχανου, με επιπλέον εργασία για το ξεφύλλισμα και το παράχωμα, όπου εφαρμόζονται.

Επιπλέον εργασία απαιτείται επίσης κατά το καθάρισμα και την συσκευασία μετά την συγκομιδή.

• Η σελινόριζα είναι απαιτητική καλλιέργεια που χρειάζεται σταθερή υγρασία, προσεκτική λίπανση και δροσερές συνθήκες για να δώσει ποιοτικές ρίζες.
• Η σωστή ισορροπία θρέψης, η αποφυγή ελλείψεων βορίου και μαγνησίου, καθώς και η προστασία από την σεπτόρια αποτελούν βασικά σημεία για επιτυχημένη παραγωγή.
• Με σωστή καλλιέργεια και συντήρηση, η σελινόριζα μπορεί να αποκτήσει εξαιρετική ποιότητα και πολύ καλή διατηρησιμότητα.